De laatste tweets

R.K.S.V. RODA '23

Noorddammerweg 48c
1187 ZT Amstelveen
020 - 6451835
E-mailadressen

Pas(s)en!

 

Pas(s)en!

 Pasen…een lekker lang, lui weekend, de tijd van eieren zoeken, uitgebreid ontbijten of gezellige brunches in het gezelschap van familie en alpaca’s (ja, dat kan (echt!) en als u meer wilt weten, laat uw interesse dan blijken in de comments, #alpacas of check www.alpacaboerderij.nl) en dat allemaal om de wederopstanding te gedenken van die andere JC (nr. 14 is helaas nog steeds niet terug en zal dat waarschijnlijk eerder zijn dan dat de Arena naar Hem vernoemd wordt…). Witte donderdag, Goede vrijdag, Stille zaterdag en 2 paasdagen, elke zichzelf respecterende Rooms-Katholieke vereniging zou zich waarschijnlijk van voetbal onthouden…maar al dan niet helaas, onze trainer is, zal ik maar zeggen, geen Folkert Velten. Nee, hij is meer een Ernst Happel:”Kein gelul, Fussbal spielen! Jeden Tag!”. Die plant waarschijnlijk nog een (oefen)wedstrijd (uit!) op de trouwdag van zijn eigen dochter…

 En dat gaat ook niet echt in overleg. Het wordt meer medegedeeld…”31 maart toernooi, informatie volgt nog”…”2 april toernooi bij RCL in Leiderdorp”…maar, en zo zijn wij (ouders) dan ook wel weer, als makke lammeren volgen wij onze eigen apostel en dus stonden Stille zaterdag en 2e Paasdag 2018 in het teken van voetbal, geheel in de geest van JC!

 Op zaterdag was de locatie in ieder geval lekker dichtbij. Op Overburg, bij Sporting Martinus organiseerde Talent Goals het Easter Tournament 2018. “Talent Goals organiseert uiteenlopende voetbalactiviteiten voor de échte talenten” en dit was dus een van die activiteiten, gewoon een commercieel toernooi waar je voor € 50,- per team aan mee kon doen. Deze zaterdag waren het zelfs 3 toernooien, voor O8-, O9- en O10-teams en deden per categorie 10 teams mee. Meest bijzondere was dat dit toernooi voor de O10-teams werd afgewerkt in de “nieuwe” O9-vormen; dus 6-tegen-6 op een kwart veld, met indribbelen etc. Opmerkelijk, omdat dit op geen enkele manier aansluit bij de manier waarop O10-teams dit seizoen spelen, of volgend seizoen als O11 gaan spelen. Wat niet wegneemt dat ik het op zich een prima variant vind, want in een kleinere ruimte worden andere dingen gevraagd, dus het is goed om daar eens mee in aanraking te komen. Het was feitelijk een soort zaalvoetbal, en daar ben ik helemaal voor. Alleen, in de zaal is het veld kleiner, maar de doelen ook…en die waren nu niet mee gekrompen. Sterker nog, volgens mijn zoon waren de doelen op veld 5 groter nog dan die op veld 6, waarschijnlijk maatje E-pupil tegenover F-pupil…maar daarover zo meer.

 Roda’23 O10-1 en 2 waren beide aanwezig. O10-1 zat in een poule met ATC’65 (A Triginta Conditum, Uit 3 Opgericht) helemaal uit Hengelo, sv Diemen, Sporting Martinus 1 en Born To Play (voetbalschool). Het tweede nam het op tegen Buitenveldert 2, SV Hoofddorp, Sporting Martinus 2 en Soccermoves (voetbalschool).

 O10-1 trapte af tegen Sporting Martinus 1 (?), waar een “stagiair” te herkennen was die regulier bij Roda in een ander O10-team speelt. In december troffen beide teams elkaar al (0-4 overwinning Roda) en ook straks in mei komen ze elkaar nog tegen. Of Martinus compleet was, weet ik niet en de stagiair hielp vooralsnog ook niet, het werd 7 (of 9) -1 voor Roda. Vervolgens kreeg Roda sv Diemen voor de kiezen, inderdaad, hetzelfde Diemen wat 3 weken geleden nog een loodzware dobber (4-4) was gebleken in de competitie. En vandaag was het niet anders, waarbij Diemen geholpen werd door het kleinere veld met toch wel grote E-doelen. Zoals ook in het andere verslag te lezen is, beschikt Diemen over 2 fysiek zeer forse spelers, waarvan 1 dame over wie nader onderzoek heeft uitgewezen dat ze minstens een jaar ouder is, maar obv. van haar vrouw-zijn dispensatie heeft gekregen. Eigenlijk ondenkbaar in de huidige tijd, zeker gezien het feit dat de dame fysiek, technisch en qua snelheid makkelijk met haar leeftijdgenoten of zelfs ouder mee zou kunnen…Het fysieke surplus, gevoegd bij het kleine veld en grote doelen en het feit dat het 6 tegen 6 was, dus 5 tegen 5 exclusief de keepers (zaalvoetbal is 5 tegen 5 inclusief keepers) maakten dit toernooi-format eigenlijk tot een feest voor Diemen. Het kleine oppervlak met veel spelers maakten echt voetbal lastig en elke vrij-gespeelde, -gerolde of -liggende bal kon meteen op doel gerost worden. Dat gebeurde dan ook naar hartenlust. Na de 1-0 en de 2-1 kwam Roda op vechtlust nog terug tot 2-2, maar daarna draaide de sterke spits met de keihard werkende Tycho in zijn rug twee keer af naar zijn imposante rechter en werd het 4-2. Overigens denk ik dat die jongen zaterdag zo zeker 15 keer gescoord heeft…

 Na de nederlaag wachtte ATC. Weliswaar uit Hengelo, maar voorwaar geen onbekende. Een duik in de archieven wees op een ontmoeting in oktober 2016 op een toernooi in…Leiderdorp! De annalen (even opletten, Nathalie!) vermeldden een 2-0 overwinning. Maar sindsdien hadden deze jongens duidelijk niet stil gestaan. Voetballend waren ze flink beter geworden, maar ook in de edele kunst van het trekken en duwen waren ze zeer bekwaam. Terwijl ze dat in mijn ogen echt niet nodig hadden, want ze tikten Roda naar een afgetekende 4-1 nederlaag. Zo waren de kansen op de kruisfinales verkeken, maar wachtte nog het potje tegen voetbalschool Born to Play. Of een verkapt Buitenveldert 1, aangezien 3 spelers uit dat team deel uitmaakten van de O10-klas van de voetbalschool BtP. De winnaar zou dan 3e worden in de poule. Roda was beter, nam een 2-0 voorsprong, maar verloor ergens het hoofd en uiteindelijk met 4-3.  

 BtP nam het in de strijd om de 5e plaats op tegen Roda O10-2 en versloegen ook dat Roda-team. O10-1 mocht met de shirtjes binnenstebuiten tegen Soccermoves. Nou hadden deze jongens nog wel wat moves, maar niet veel en al helemaal geen ‘soccer’…het werd 8-1 of zo voor Roda. O10-1 werd 7e. In de halve finales slachtte Diemen Buitenveldert 2 af, met iets van 15-2 in een kwartier speeltijd om vervolgens in de finale nogmaals, na de poule, ATC te slopen. Diemen de terechte winnaar, mede dankzij de speelvorm, maar het zij ze gegund!

 Zondag 1 april, Eerste Paasdag. Genoten van een (zelfgemaakt) paasontbijt (zonder alpaca’s) met mijn zoon en ’s middags even naar de derby der derby’s. Ik raad u zeker aan even te kijken naar de openingsfase van het videoverslag op Het Amsterdamsche Voetbal.

 Paasmaandag bracht in ieder geval minder weer dan zaterdag. Waar zaterdag zeker de middag nog aangenaam was, was het nu fris en een beetje nat. Al toerend over de A4 kwamen we in Leiderdorp bij RCL. Daar waren we in oktober 2016 als O9 ook geweest en die hadden duidelijk niet stil gezeten! Was de kantine toen nog best oud te noemen, nu was precies op die plek een gelaagd pand verrezen met een complexbreed buitenterras, een business lounge en drie meter hoge kantineramen. Het zag er zeer fraai uit en als ‘bonus’ hadden ze twee grasvelden omgetoverd naar kunstgras. Een ‘state-of-the-art-voetbalcomplex’ middenin het pittoreske Leiderdorp.  

 16 clubs uit Noord-, Zuid-Holland, Utrecht en Brabant bonden in 4 poules de strijd aan. Nummers 1 en 2 gingen dan door in het kampioenschap (1-8) en de nummers 3-4 streden om het schaduwkampioenschap (9-16).

 Om 10 uur strak werd er centraal aangefloten en Roda begon tegen vv Geinoord uit Nieuwegein. Overigens werd hier wel een voorschot op de toekomst genomen, er werd, op een door pionnetjes iets smaller half veld, 8 tegen 8 gespeeld ipv. 7 tegen 7. Roda en Geinoord waren aardig aan elkaar gewaagd. Na een (bijna traditionele) 1-0 achterstand werd het 1-1. Na 9 minuten was er even rust en werd er gedraaid. Het ging nog immer gelijk op totdat Roda op enige afstand een vrije trap kreeg. De keeper van Nieuwegein vond het blijkbaar vervelend dat er iemand voor zijn neus stond en liet dat in woord en gebaar merken. De scheidsrechter vond het echter niets. De vrije trap zeilde naast en toen vond het keepertje het nodig alles zelf maar even te gaan regelen. Hij vloog achter twee Roda-spelers aan, raakte Bauke met een karatetrap waar Bruce Lee trots op was geweest en ging nog voor nummer 2 alvorens hij toch maar stopte………………………het jongetje werd, woedend als hij was, uit het veld gestuurd/ gehaald, maar wel vervangen door een andere speler, het spel ging verder en onnodig kreeg Roda nog de 2-1 om de oren. In de aller-allerlaatste seconde, de omroeper had al het einde aangekondigd, kreeg Storm nog een reuzenkans, maar schoot op de speler die op doel stond…De ‘echte’ keeper werd door de toernooileiding voor de eerstvolgende wedstrijd geschorst, maar ik moet u heel eerlijk zeggen, dat ging mij niet ver genoeg. Als ik zijn ouder of trainer was geweest…

 Helaas dus meteen een tumultueuze nederlaag in de eerste wedstrijd, maar het leek de jongens niet te deren. Die vlogen naar de kantine om op 1 van de 2 (!) Playstations met breedbeeldscherm in de kantine FIFA 18 of Fortnite te gaan spelen…

 De tweede wedstrijd bracht een soepele 4-1 overwinning (fraaie maar onnodige tegentreffer) op de rooien van Alexandria’66 uit Rotterdam en de laatste wedstrijd was tegen het zwakke Meerburg uit Zoeterwoude. Roda nam snel een 2-0 voorsprong en verzuimde dat ondanks meerdere kansen uit te bouwen, maar wat er op de achterliggende helft van veld 3 gebeurde was uiteindelijk veel interessanter; daar nam Alexandria een 2-0 voorsprong op Geinoord en aangezien die allebei gewonnen hadden van Meerburg ging het doelsaldo nu een rol spelen. Nog bijzonderder was het feit dat het keepertje van Geinoord nu weer onder de lat stond, de 2-0 om zijn oren kreeg en weer compleet uit zijn dak ging, schreeuwend, tierend en zijn handschoenen wegsmijtend…

 Uiteindelijk eindigden 3 ploegen in poule A met 6 punten, maar was Roda met een 7-3 doelsaldo als eerste geëindigd. Geinoord werd tweede. Dus dat was in ieder geval rechtgezet. Nu wachtte een kwartfinale tegen Alphense Boys. Hoho, die kenden we nog van de vorige keer hier in Leiderdorp. Weer de annalen (!) in gedoken en ja hoor, twee keer getroffen toen. In de poule 1-1 en in de kwartfinale 0-1 verloren (de wedstrijd daarna was tegen ATC’65). Alphense Boys is een grote club met een goede structuur en dus kon Roda aan de bak. Maar dat deed het dan ook en de eerste 9 minuten waren misschien (in mijn ogen zeker) voetballend het beste van alle 183 minuten voetbal tijdens dit lange weekend. De Boys uit Alphen aan de Rijn kwamen er amper aan te pas, maar Roda vergat 1 klein dingetje…scoren. Meteen na de minuut rust gaf Roda totaal onnodig een goal weg en onmiddellijk, maar dan ook onmiddellijk, wilde de trainer volle bak vooruit spelen, wat helaas een vervelend bijeffect had, nl. meteen de 0-2. Roda probeerde het nog wel, maar het lukte niet meer. Alphense Boys naar de laatste 4, Roda mocht gaan spelen om plaats 5 t/m 8.

 De eerste opponent was GSC ESDO wat na gegoogle uit Den Haag bleek te komen. De mannen in blauw-zwart vond ik niet heel goed, maar bij Roda was de geest ook danig uit de fles. ESDO kwam 0-1 voor en toen zette Roda toch maar even orde op zaken en nam een 3-1 voorsprong, en dat was al na de rustpauze. Rustig uitspelen dan, maar dat is dit team dan toch niet gegeven. Sterker nog, meerdere keren kon de tegenstander vogeltje vrij op keeper Viggo af die 1 keer capituleerde en toen ging ESDO er nog helemaal voor. De speaker had al omgeroepen voor de laatste 30 seconden toen ESDO uit alle macht de gelijkmaker probeerde te forceren. Glijdende Roda-spelers, vallende ESDO-spelers, keeper Viggo uitgespeeld op de grond en een strak, hard schot op een leeg goal…maar uit het niets was daar Noah, die hoe dan ook (met zijn hak, zijn billen?!) op even fabel- als raadselachtige wijze de bal van de doellijn af over het doel werkte...! Klaar, 3-2 gewonnen, op naar de strijd om plaats 5.

 Tegen VELO, uit Wateringen, randje Den Haag. Een wit tenue, met groen-rode accenten. De laatste 2 keer 9 minuten van een lang lang weekend voetballen. Roda 1-0 achter, Roda op 1-1, Roda 2-1 voor, VELO op 2-2. Langs het veld was het buitengewoon grappig toeven met een paar Wateringse dames (met een vermoedelijk Rotterdamse oorsprong) die een wat hardhorend (en zeer arrogant) trainertje van BFC even de les lazen. De laatste, wederom aangekondigde, 30 seconden gaan in, Roda in de aanval, maar niet voor het eerst dit seizoen en ook zeker niet vandaag, een hele slechte bal, die meteen diep gaat bij de tegenstander en daar ligt het achterin bij Roda helemaal open. Viggo komt goed uit zijn doel, maar wordt uitgespeeld. Balletje wordt breed gelegd en voor het wijd open doel staat een VELO-speler helemaal in zijn eentje vrij. Die neemt de bal aan en wil, al dan niet met een technisch hoogstandje, de bal in het o-zo lege doel schuiven…Xavier zijn moeder zegt hem altijd “Nooit opgeven, altijd doorgaan” (ze komt overigens niet uit Breda) en die is (dus) na het balverlies aan een sprint terug begonnen. Het VELO-spelertje is zo zeker van zijn zaak, en waarom ook niet, dat hij zeer traag handelt en totaal niet rekent op de lange stelten van Xavier die uit zijn rug met een machtige sliding tevoorschijn komen en met de punt van de rechterschoen de bal van op de doellijn (?) wegglijden. De trainer van VELO vloekt stevig, schreeuwt nog (totaal onterecht) om een penalty, maar het is tijd en strafschoppen moeten de beslissing brengen. De VELO-dames klagen al bij voorbaat dat dat hun jongens nooit succes brengt, maar ook Roda wint ze niet altijd. Volgens mij ligt de bal op een meter of 10 en de eerste van VELO gaat over. Xavier schiet hard raak, en Viggo stopt de tweede van VELO. Alex kan het dan beslissen, mist, maar ook de derde van VELO is niet raak en dan is het al klaar, al laat de scheidsrechter Storm nog raak schieten. Roda is dus uiteindelijk 5e!

 Het toernooi wordt gewonnen door het zeer goede Purmersteijn, in 2016 ook al winnaar bij de O9 en gewoon een hele goede ploeg, zoals Roda in een winters oefenpotje mocht ervaren.

Het zat erop. Het was weer fijn langs de lijn! Gezellig gekaart, veel gekletst, veel gezien en gehoord, heel veel gelachen! Genoten van de jongens! Al mag dat voetballend wel wat beter. Maar dat is aan onze apostel, ehhh, trainer. De wederopstanding van Roda'23 O10-1 is in handen van Onze Verlosser, Ed Salvador!

Tot zaterdag!

Reacties: