De laatste tweets

R.K.S.V. RODA '23

Noorddammerweg 48c
1187 ZT Amstelveen
020 - 6451835
E-mailadressen

sv Diemen O10-1 v. Roda'23 O10-1

Weer indrukwekkende come-back JO10-1 in tumultueus duel

Nu de Russische beer duidelijk verdreven was tot ver achter het ijzeren gordijn mocht de JO10 voor zijn 3e wedstrijd in de voorjaarscompetitie aantreden tegen en bij Diemen. Op voorhand was dit eigenlijk al een soort topper te noemen, met Diemen op een gedeelde 1e plaats (2x gewonnen) en Roda op plek 4 (met 4 punten). Vanwege de ongekend fijne starttijd van 12:45 was bovendien voor de aftrap al bekend dat de andere koploper (De Meern) eerder op de dag al punten had verspeeld en dus lag voor Roda de koppositie in de hoofdklasse 2 voor het grijpen! Bauke had eerder ingevallen bij de JO10-2 en was daarom afwezig. Storm was na een periode van griep nog niet ‘wedstrijdfit’ en alleen inzetbaar in noodgevallen.

Overigens was duidelijk dat winnen vandaag geen ‘appeltje/eitje’ zou worden. Dit werd eens te meer duidelijk toen de spelers van Diemen het veld betraden en zo’n beetje allemaal een halve kop groter bleken dan hun directe tegenstanders van Roda. Opvallend was verder dat - met internationale vrouwendag net achter de rug - Diemen het goede voorbeeld gaf op het gebied van diversiteit aan de top; het had nl. maar liefst 2 meisjes in het team. Een daarvan, de linksbuiten, was een kop groter dan onze vleugelverdedigers Alex en Noah. Naast snel en sterk, bleek ze ook zeer behendig aan de bal. Datzelfde gold voor de centrumspits van Diemen die, een halve kop groter dan onze Tycho, zich snel zou ontpoppen tot een ware plaag voor de Roda-defensie.

Uiteraard is een direct verband niet aan te tonen, maar het leek er veel op dat Roda sterk onder de indruk was van de fysieke superioriteit van Diemen. Het begon op z’n zachtst gezegd ‘nogal matig’ aan de wedstrijd. Na de aftrap door Roda werd de bal direct in de voeten van de Diemen-spits gespeeld en het scheelde niets of Roda had na 20 seconden al achter gestaan. Het bleek een voorbode van een kansloze 1e kwart wedstrijd van Roda. Duels werden niet aangegaan, of verloren. Diemen kreeg alle vrijheid om aanval na aanval op te zetten en werd de bal al een keer veroverd dan bleek overspelen naar een ander groen shirt vaak te moeilijk… Zo had Diemen vrij spel en kreeg het in de eerste 10 minuten maar liefst 9 (!) goede kansen. Het was een wonder dat het pas bij de 9e kans raak was en de meer dan verdiende 1-0 voorsprong voor Diemen een feit was.

Pas daarna begon ook Roda aan de wedstrijd en werd het voor het eerst dreigend. Na een goede uittrap van Viggo kon Xavier alleen op de keeper af, maar goed keeperswerk voorkwam de gelijkmaker. Na weer 2 kansen van Diemen was er weer een grote kans voor Roda; na goed combinatiespel van Tycho en Justin kwam de bal bij Xavier die weer vrij voor de keeper kon uithalen. Opnieuw was het echter de keeper van Diemen die aan het langste eind trok. In de 17e minuut was het dan toch echt raak en konden Ridwan en Xavier vanaf de middellijn zomaar opeens samen richting het vijandige doel opstomen. Dit keer was Xavier uiterst koelbloedig; 1-1! Het was zeker geen juiste afspiegeling van de krachtsverhoudingen tot dat moment maar daar had de Roda uiteraard dikke, vette maling aan.

Diemen bleef ondertussen gewoon de dominante partij en kwam nog een aantal keren levensgevaarlijk voor de Roda-goal, met name onder aanvoering van de eerder genoemde spitsen. De verdedigers van Roda hadden er hun handen meer dan vol aan. De goedwillende, maar duidelijk onervaren scheidsrechter hielp daarin overigens ook niet. Amper 2 minuten na de gelijkmaker trok de spits van Diemen overduidelijk Tycho aan het shirt weg van de bal en creëerde zo op onreglementaire wijze ruim baan richting Viggo, die kansloos was op de droge schuiver in de hoek. Het is de reporter van dienst niet duidelijk of dit de directe aanleiding vormde maar vervolgens raakten de gemoederen langs de kant wat verhit. De scheidsrechter besloot hierop, waarschijnlijk verstandig, om maar voortijdig te fluiten voor de rust.

Na enkele minuten pauze waren de gemoederen weer wat bedaard en schudden trainers en spelers elkaar sportief de hand voordat het 2e bedrijf van start ging. Wie gedacht had dat Roda nu met opgestroopte mouwen de strijd aan zou gaan kwam bedrogen uit. De eerste de beste aanval van Diemen leidde na halfzacht Roda-ingrijpen direct tot de 3-1. Amper 2 minuten later gebeurde feitelijk hetzelfde en stond het al heel snel 4-1. Roda leek rijp voor de slacht en een grote uitslag hing in de lucht…

En toen, toen ging eindelijk de wekker! (denk ik)

Coach Draaijer vond het tijd om een tactisch konijn uit de hoge hoed te toveren en dirigeerde Tycho naar de spitspositie. Aan Xavier nu de ondankbare taak om zich stuk te bijten op de centrumspits van Diemen. Roda ging, om maar eens een mooie Duitse term te gebruiken, ‘va-banque’ spelen. Of het nu door deze omzetting kwam of door iets anders, het bleek een echte wake-up call voor onze boys. Vanaf dat moment stond Roda op en beet het eindelijk van zich af. Er werd nu gestreden, en hoe!  In de edele kunst van de come-back is een vroege treffer erg prettig. En dat gebeurde ook. Het duurde slechts 2 minuten voordat de 4-2 in het netje lag bij Diemen. Tycho kreeg de bal van achteruit, stuurde Ridwan de diepte in, die het vervolgens keurig afmaakte. Een groffe overtreding op Joris op ‘randje zestien’ bleef vervolgens onbestraft (scheidsrechtersbal?!?) maar dat onrecht leek onze mannen alleen maar extra te motiveren. Roda was nu op zoek naar de ‘Anschlusstor’ zoals de Fransen dat noemen. Een volgende counter werd weer goed uitgespeeld door Roda en zo stond het opeens, zomaar, wat?, ineens, onverwacht, #hoedan? 4-3 en was de wedstrijd opeens weer helemaal open! TV-camera’s werden bijgeschakeld, fotografen stelden hun camera’s weer scherp, reporters haasten zich van de bar terug naar het veld; was hier een wondertje in de maak!? Het deed verdacht veel denken aan 2 wedstrijden eerder, toen Roda in de eerste competitiewedstrijd een 5-2 achterstand bij Houten in 10 minuten omboog naar een 7-5 overwinning.

In tegenstelling tot die wedstrijd in Houten was het nu echter niet zo dat Diemen in deze fase werd weggespeeld door Roda. Het was wel opeens een gelijkwaardige wedstrijd geworden met kansen over en weer. Een echt sportief gevecht waarin Roda volwaardig partij bood, en dat was veel meer dan waar de Roda-aanhang even daarvoor nog van had durven dromen. Het was overigens ook een klein wondertje dat de blauw-witten niet op 5-3 kwamen; na een splijtende voorzet vanaf rechts slaagde Diemen erin de bal 3 meter voor een leeg goal over te schieten. Voor de oudere-jongeren onder ons; een soort Wim Kieftje, maar dan net iets verder van de goal. Het maakte wel duidelijk dat Roda in deze fase in een flow zat, zeg maar… Die flow werd snel extatisch toen enkele minuten later Alex een onwaarschijnlijke inswinger produceerde door een corner onhoudbaar hard in de kruising te schieten; 4-4! Roda was wederom uit de figuurlijke dood opgestaan!

Helaas voor Roda lieten ook de spelers van Diemen het er niet zomaar bij zitten en deden ook zij er nog een schepje bovenop. Met nog zo’n 6 minuten te spelen (toch?) kwamen er opnieuw kansen over en weer. Een kopbal van Tycho uit een corner ging over, Viggo redde schitterend op een hard schot  en Xavier kon nogmaals op de keeper van Diemen aflopen, maar miste net. De spanning langs de lijn was om te snijden, helemaal toen Viggo zich bij een uittrap blesseerde en in de goal vervangen moest worden door Xavier. Het zou toch niet alsnog misgaan?

Het had zomaar gekund, want Diemen rook (letterlijk en figuurlijk) bloed en kreeg nog een tweetal enorme kansen. De grootste was een schot van 15 meter dat keihard op de paal landde en – tot opluchting van alles wat groen was - voorlangs het doel van Roda weer het veld in stuiterde. De scheidsrechter liet gevoelsmatig 30 minuten te lang doorspelen, wellicht hopend (?) op een overwinning in extremis voor Diemen, maar die ging er niet komen. Roda bleef bikkelen, voorin en achterin, en kreeg zelfs de laatste kansen van de wedstrijd. Ook deze gingen er echter niet in en – eerlijk is eerlijk - dat was wellicht ook iets teveel van het goede geweest. Toen de scheids eindelijk affloot stond er dus 4-4 op het scorebord; dat voelde voor Roda als een prachtige overwinning, en voor Diemen duidelijk als een nederlaag. De supporters vroegen zich af wat er in godsnaam allemaal gebeurd was (zowel binnen als buiten het veld), maar gingen na de traktatie van Tycho met een goed gevoel naar huis. Roda JO10-1 had het fenomeen ‘terugkomen in een wedstrijd’ zojuist naar wéér een hoger niveau getild en daar waren we allemaal getuige van geweest! Grote klasse van de boys, alleen… zullen we de volgende wedstrijden gewoon net doen of we met een 3-0 achterstand beginnen? Dan gaan we nog mooie wedstrijden meemaken de komende weken!

Reacties: