De laatste tweets

R.K.S.V. RODA '23

Noorddammerweg 48c
1187 ZT Amstelveen
020 - 6451835
E-mailadressen

sv Houten O10-1 v. RODA’23 O10-1

sv Houten O10-1 v. RODA’23 O10-1

 

 Zaterdag 10 februari. Om gehoor te geven aan de roep om meer voetbal in beter weer heeft de KNVB de ‘winterstop’ verlengd. Begon het programma voorheen alweer in het tweede weekend van januari, nu is dat hetzelfde weekend in februari, met als gevolg dat er tot eind mei gevoetbald gaat worden. En dus begon na zo’n beetje de koudste week van de winter tot nu toe, de voorjaarscompetitie in de Hoofdklasse 2.2…Voor de O10-1 begon deze met een uitwedstrijd in en bij (sv) Houten (reisafstand 45 km). De nieuwe indeling bij merendeels Utrechtse (7) en twee Almeerse ploegen beloofde nog veel meer kilometers, maar met 6 thuiswedstrijden en 1 uitwedstrijd bij Diemen komen we er wat dat betreft goed vanaf.

 O10-1 had tijdens de competitievrije weken uiteraard niet stil gezeten. Natuurlijk 2 keer trainen per week en elke zaterdag een oefenwedstrijd (die om mysterieuze redenen altijd uit plaatsvinden, zelfs als we tegen een ander Roda-team spelen...). Achtereenvolgens was er aangetreden tegen Roda O11-2 (iets te groot, te sterk en te snel, 7-0 verlies), Victoria Loosdrecht (hoofdklasser 1.0, 7-4 verlies op een ijsbaan), SDZ (hoofdklasser 2.1, 2-1 verlies in een aardig gelijkwaardige wedstrijd) en vorige week tegen Pancratius (hoofdklasser 2.1). Die wedstrijd, die speltechnisch het beste én het slechtste van de O10-1 liet zien, eindigde na een krankzinnig scoreverloop in een 8-7 overwinning.

 Houten was in het najaar ook al aangedaan. Toen was de parkeerplaats voor de deur overvol en moest er geparkeerd op een ‘P2’ dat een goede 2 kilometer verderop lag (wel fijn voor de conditie). Die looproute werd toen door enkele avontuurlijke Roda-wandelaars bekort met een passage over de lokale ringweg, wat ons de woede opleverde van de enige plaatselijke verkeersregelaar…

 Nu was het een stuk rustiger. Wat bleek? Iemand had al dan niet onbedoeld alle grasvelden als afgekeurd op de website van Houten vermeld, terwijl daar helemaal geen sprake van was! Het leverde ons in ieder geval allemaal een parkeerplek voor de deur, een korte wandeling en een praktisch lege kantine op (geen rij voor de koffie!).

 Daar stonden we dan weer, een uur van tevoren en als je elkaar ook in de winterstop zo’n beetje 3 keer in de week ziet, raakt de gesprekstof wel een beetje op…waar het precies vandaan kwam weet ik niet, maar iemand opperde om een kaartje te leggen en zo zaten we met een viertal ouders ouderwets te klaverjassen. En ik moet zeggen, het was heel gezellig! We zaten aan het raam en konden zo de activiteiten buiten goed volgen. Eerst zagen we de leider, alleen, toen de trainer, ook alleen (waar waren de jongens?) en uiteindelijk toch iedereen bij elkaar, tijdens de warming-up. Die vond plaats op een soort zandplaat waar ’s morgens vroeg nog een paar paarden hadden gestaan, maar verliep blijkbaar niet geheel naar wens. Sterker nog, om 10.35 u. kwam er een app binnen van de trainer die luidde: ”Als we deze winnen, een wonder…”. Een weinig positieve benadering.

 Maar goed, toen moest de wedstrijd dus nog beginnen! De pot van tweeëneenhalve maand geleden lag nog vers in het geheugen. Roda was toen voetballend veel beter, nam een 3-1 voorsprong, had er zeker nog 1 of 2 bij kunnen en moeten maken, om in een wat hectische slotfase toch nog het hoofd te moeten buigen met 4-3. Een goed begin is natuurlijk wel lekker, zeker van de nieuwe competitie, maar dat moest vandaag dan wel met ‘maar’ 8 mannen gebeuren, daar er twee vanwege griep of een blessure afwezig waren.

 Roda begon net als die eerste wedstrijd weer heel sterk. Houten werd vastgezet op eigen helft en Roda kreeg kort na elkaar een viertal beste mogelijkheden. Xavier schoot op de paal, Bauke stuitte twee keer op de keeper en Ridwan schoot nog een keertje hard naast. Helaas dus geen beloning na 10 redelijk sterke minuten en ineens stond Roda 2-0 achter, na twee keer niet heel scherp te zijn geweest in de achterhoede…Niet getreurd, aan de bak weer, maar eventjes lukte er niet veel meer en 5 minuten later werd het 3-0. Nu zag je in het veld toch lichte verbazing, maar Roda riep het ongeluk eigenlijk over zichzelf af. Als je beter bent, moet je ook de kansen benutten, anders doet de tegenstander het wel. Roda gooide er nog maar een schepje bovenop en ineens lukte het. Noah veroverde de bal, stuurde Xavier diep en die legde terug vanaf de achterlijn zodat het voor Ridwan een koud kunstje was om de bal in het doel te schuiven. Niet heel veel later had Ridwan een prima actie en een strakke voorzet vanaf links in huis die door Houten onfortuinlijk in eigen doel werd getikt. Het was 3-2 en de wedstrijd lag weer helemaal open.

 De trainer wilde door en dirigeerde de centrale verdediger Tycho verder naar voren, maar daardoor kwam achterin de deur wel redelijk open te staan…Houten kwam er een aantal keer in een overtal situatie zeer gevaarlijk uit, maar profiteerde ‘gelukkig’ maar 1 keer. Het was 4-2 en rust.

 Er was uiteraard nog niets verloren. Ook de tweede helft begon Roda overtuigend, vastbesloten er nog een wedstrijd van te maken. De eerste 5 minuten kwam Houten amper van eigen helft af, maar hele goede of uitgespeelde kansen waren er niet. Nog meer power erin dan. Een schot van Xavier scheerde naast, een pegel van Alex werd goed weg gebokst door de keeper, een kogelharde vrije trap van Justin scheerde over de lat en in 1 aanval ramde Tycho de bal op de lat en de rebound van Xavi ging op de paal…slechts een keer tijdens of net na deze periode kwam Houten in de buurt van Viggo. De linksbuiten wurmde zich langs 1 of twee tegenstanders, trippelde over de achterlijn en passeerde de keeper bij de eerste paal…5-2. Verbazing, maar ook berusting, in ieder geval bij de supporters, nu was het wel klaar…toch?

 Er was nog een klein kwartier te spelen en met de terugreis van weer 35 minuten nog voor de boeg, doken de Roda-spelers nog 1 keer diep in hun buidels. Alle remmen gingen los. Maar dan ook echt. Tycho ging in de spits met Xavi er vlak achter en het was beuken en slopen. De aanvallers joegen sv Houten van links naar rechts over hun eigen helft en als de bal nog richting Viggo kwam was het of Noah of Alex die de bal oppikte en weer naar voren transporteerde. Ridwan sloop door de verdediging en het werd 5-3, niet heel veel later was het 5-4 door Justin. Er waren nog 5 minuten te gaan en niet voor het eerst dit seizoen trok de trainer als een ware ijshockeycoach zijn keeper van het veld en ging met 7 veldspelers op jacht naar meer. Of het nu door de daardoor ontstane verwarring bij Houten kwam weet ik niet, maar het werd inderdaad 5-5 door weer Justin!

 Keeper Viggo weer terug het veld in, maar Roda bleef gaan. Naar voren, naar voren, er was geen weg meer terug. Ook de fanatieke aanhang had de adem weer gevonden en schreeuwde de jongens weer vooruit. En het gebeurde. Het gebeurde gewoon! Ridwan maakte de 5-6 en het Roda-vak ontplofte! Barcelona, eat-your-heart-out, hier in Houten beleefde Roda’23 O10-1 zijn eigen ‘remontada’!! Van 3-0 achter, 5-2 achter, naar 5-6 voor!!! Maar nog een paar minuten te spelen, wat nu? Vasthouden? Of nog even doorbeuken?? Langs de kant waren de meningen verdeeld, maar in het veld niet. Ridwan zette de kers op de taart en maakte aan alles een eind door de 5-7 binnen te knallen. De jonge en prima fluitende scheidsrechter floot meteen af. De blauw-witte Houten-spelers vielen terneergeslagen tegen het plastic gras en de groen-witte Roda-spelers vierden uitgelaten feest met elkaar en de nog beduusde aanhang.

 Om 10.35 u. was er een app gekomen van de trainer, “Als we deze winnen, een wonder…”. Ik geloof in geen enkel Opperwezen (ik hoop dat de RKSV Roda’23 dat niet erg vindt…), maar hier was het wonder dan toch echt geschied. Acht jongetjes die met alles wat ze in zich hadden de woorden van hun trainer keihard logenstraften, hun tegenstanders de wil oplegden en een ommekeer van jewelste tot stand brachten. Een diepe buiging en trots als een pauw!!

Reacties: